موانع توسعه صنعت جهانگردی

سه شنبه, 02 خرداد 1396 00:21

بازدید 1654 بار

اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم
ارسال نظر!

مقدمه
مسافرت و صنعت جهانگردی به عنوان بزرگترین و متنوع ترین صنعت در دنیا به حساب می آید. بسیاری از كشورها این صنعت پویا را به عنوان منبع اصلی درآمد، اشتغال، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی می دانند. بویژه در كشورهای در حال توسعه كه شكل های دیگر توسعه اقتصادی مثل تولید یا استخراج منابع طبیعی، از نظر اقتصادی به صرفه نیست، یا نقش چندان مهمی در صحنه تجارت و بازرگانی ندارد. به توسعه صنعت گردشگری توجه زیادی می شود. بنابراین تردیدی نیست كه همه كشورهای جهان تلاش می كنند تا در رقابتی تنگاتنگ در پی بهره گیری از مزایای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی برآمده و سهم بیشتری از درآمد و بالا بردن سطح اشتغال ناشی از بهینه سازی این صنعت خدماتی در كشور خود داشته باشند.
صنعت گردشگری امروز در اغلب كشورهای جهان، به ویژه جهان سوم، كلید اقتصادی به شمار می رود تا جای که در كشورها گردشگری بیش از سایر برنامه های توسعه در اولویت قرار گرفته است. و تلاش می شود كه عواملی را كه در گسترش و رونق صنعت گردشگری مؤثرند شناسایی شوند. طرفداران صنعت جهانگردی بر این باوردند كه این صنعت می تواند تنشهای سیاسی را كاهش دهد و برای صلح جهانی عامل تعدیل كنده به حساب آ ید. در حالی که مرزهای خارجی كشورها كم رنگ می شود. پدیده ای به نام «دهكده جهانی» معنا و مفهوم پیدا می كند و بدین گونه دنیا روز به روز كوچكتر و افراد به هم نزدیكتر و صمیمی تر می شوند. در كشور ما كه عنایت به درآمدهای غیرنفتی از سیاستهای اقتصادی دولت محسوب می شود.

توسعه جهانگردی می تواند به عنوان منبع درآمدزا و پربهره تلقی شود، كه در صورت برنامه ریزی صحیح قادر خواهد بود منبع ارزی قابل توجهی را در اختیار متولیان اقتصادی كشور قرار دهد. عواملی كه جهانگردان را وادار به انتخاب مكانی برای سیاحت در كشورهای خاورمیانه از جمله ایران می نماید. می توان به چند دسته تقسیم نمود كه از بین آنها مهمترین، وجود ویژگیهای خاص بناها و مجموعه های تاریخی است. چرا كه اینگونه مكانهای ویژه، مفاهیم واقعی زندگی و فرهنگ گذشتگان مردمان این مرز و بوم را برای آنها بیان و یا ترجمه می كند. جهانگردان برای رسیدن به چنین هدفی هرگونه هزینه و رنج سفری را از جان دل می پذیرند. ولی آنچه حركت آنها را در این راستا تسریع می نماید. وجود انگیزه های جنبی، سرگرمیها، و وسایل راحتی جهانگرد است كه در مرحله دوم اهمیت قرار می گیرد. در اینجا چنانچه این امر مورد توجه ویژه قرار نگیرد. و عملاً با فقدان یا كمبود آن روبرو باشیم یقیناً تأثیر شدیدی در ایجاد انصراف برای نیل به چنین حركتی خواهد داشت. بنابراین باید نقاط ضعف این صنعت در ایران شناسایی شود. تا شاهد رشد این صنعت باشیم. هنگامی كه با عینك جامعه شناسی به صنعت جهانگردی می نگریم. در می یابیم كه جهانگردی یك ابزار گفتگوی فرهنگی و ایجاد تفاهم است كه در تمام طول تاریخ بشر تا عصر صنعت چنین بوده است. ولی چگونگی جلوه های جهانگردی از عصر صنعت تا به امروز این اصل را از صورت عام و فراگیر خود دور كرده است. صنعت با تمام جلوه های فنی و اجتماعی خود بر جهانگردی هم مانند هر چیز دیگر اثرهای آشكار به جا نهاده است. یكی از اثرهای عمده ای كه صنعت جدید و پیامدهای اجتماعی آن بر پدیده جهانگردی فرو نهاده از معناهای فرهنگی آن است. جهانگردی در عصر صنعت و ماشین بیش از آنكه یك حركت فرهنگی باشد یك حركت روانشناختی اجتماعی شده است. «دیبایی، 1371: 40»