مقدمه
روشنایی همواره یکی از اصلی ترین مسایل زندگی بشر بوده است. معتبرترین منابع اطلاعاتی آثاری هستند که از زندگی انسان بر جای مانده اند. چنانکه کشف دو غار لاسکو و آلترامیرا در سالهای 1940 و 1968 میلادی اطلاعات معتبری از زندگی انسان پارینه سنگی به دست داده است. هر یک از این دو غار با آثار منقوش بر دیواره هایشان و مفاهیم و ارتباط عناصر این نقاشی ها چیزی جز یک واحد مسکونی نیستند که بسیاری از مسایل زندگی ساکنینشان را روشن می کنند، از جمله با وجود نقاشی های دیواره تاریک غار میتوان دریافت که به هرحال وسیله ای برای ایجاد روشنایی در اختیار داشته اند و منطقی است بپزیریم که این وسیله چیزی جز آتش نبوده است.
با برسی های باستانشناسی در هگمتانه که شهر اصلی حکومت مادها می باشد، اطلاعات جالبی به دست آمد که نشان دهنده این بود که مردم آن منطقه در ساخت خانه های خود با ایجاد اختلاف سطح، در دیوار و یا ایجاد پنجره ، از حداکثر نور خورشید حداکثر استفاده را می کرده اند. یکی از مشخصات معماری دوران هخامنشی که از باقیمانده آثار آنان در تخت جمشید به دست آمده است بیانگر معماری خاص همه بناهای کاخ برای استفاده از نور خورشید و از طرفی جلوگیری از تابش مستقیم آن در فصلهای گرم سال می باشد که این امر با احداث سایبانهای متعدد و آفتابگیر برای ساختمانها، تحقق یافته است.
چکیده:
در این پروژه پس از بررسی تاریخچه ای اجمالی از تولید ترانسفورماتورهای خشک رزینی در جهان و مقایسه ای کوتاه بین آنها و ترانسهای روغنی ، مطالبی در مورد فرآیند و تکنولوژی این ترانسفورماتورها ، پدیده تخلیه جزئی آنها مطالعه میگردد و نتایجی که رهیافت آزمایش های متعدد و دقیق در این زمینه است ذکر میگردد و در آخر نیز نکاتی در مورد بهره برداری از ترانسفورماتور رزینی عنوان میشود.