چکيده

امروزه مدیریت ریسک به همان اندازه کسب حداکثر بازده برای سرمایه‌گذاران مهم و حیاتی است؛ لذا بررسی الگوها و ابزار مدیریت ریسک برای سرمایه‌گذاران سودمند و قابل توجه است. این مطالعه به دنبال آن است تا با استفاده از دو روش الگوریتم بهینه‌سازی محلی و سراسری و با تکیه بر الگوهای مدیریت ریسک مارکویتز، ارزش در معرض ریسک و ارزش در معرض ریسک احتمالی، اوزان بهینه پورتفوی‌ها را با هدف حداقل کردن ریسک در سطوح مختلف بازده بیابد، مرزهای کارای آن را رسم کند و مورد مقایسه قرار دهد. برای این منظور، پس از آزمون نرمال بودن توزیع بازده شرکت‌های انتخاب‌شده، الگوهای برنامه‌ریزی غیرخطی پارامتریک برای هر سه الگوی مدیریت ریسک معرفی ‌شده و با استفاده از الگوریتم‌های بهینه‌سازی "حداقل‌سازی محدودیت‌دار" نرم‌افزار Matlab، تابع بهینه‌سازی بر اساس روش گرادیان و الگوریتم شبیه‌سازی بازپخت مرزهای کارا رسم و مورد مقایسه قرار گرفته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند که تفاوتی در استفاده از الگوهای مارکویتز، ارزش در معرض ریسک و ارزش در معرض ریسک احتمالی (در حالت پارامتریک) وجود ندارد، مرزهای کارای آنها بر روی یکدیگر قرار می‌گیرد، ضرایب بهینه پورتفوی یکسان است و در نتیجه نتایج مشابهی را ارائه می‌دهند. همچنین، توصیه می‌شود برای بهینه‌سازی الگوهای مدیریت ریسک از روش‌های سراسری در کنار روش‌های محلی جهت اطمینان بیشتر استفاده‌شده و در صورتی که هدف سرمایه‌گذار، بهینه‌سازی در حداقل زمان ممکن باشد، جهت دستیابی به اوزان بهینه از روش‌های محلی استفاده شود.

چکیده 

مشکل بروز زیان‌های مالی عظیم مانند ورشکستگی بانک لمن برادرز و فردی ‌مک حکایت از اهمیت مدیریت ریسک در نظام مالی دارند، در این میان قوانین و مقررات، نهاد های مالی را ملزم به رعایت استاندارد هایی در این وادی نمود که از همه آنها مهمتر می توان به قوانین پیمان بازل اشاره نمود. این کمیته معیاری را تحت عنوان کفایت سرمایه مطرح نمود. نسبت کفایت سرمایه یکی از معیارهای سنجش سلامت عملکرد و ثبات مالی مؤسسه مالی و بانک‌ها بوده و حداقل این نسبت بر اساس مصوب یکهزار و چهاردهمین جلسه شورای محترم پول و اعتبار معادل 8% بیان شده است و مبنای محاسبه آن به صورت ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ پایه ﺑﻪ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺩﺍﺭﺍیی‌های ﻣﻮﺯﻭﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺿﺮﺍﻳﺐ ریسک ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺻﺪ می باشد.
هدف اصلی در این تحقیق بررسی رابطه بین مدیریت ریسک بانک ها و عوامل کلان اقتصادی نظیر نرخ تورم و رشد تولید ناخالص داخلی با استفاده از نسبت کفایت سرمایه به عنوان معیاری از مدیریت ریسک بانک ها در میان بانک های تجاری ایران طی دوره 1384-1389 می باشد، در این پژوهش از میان نهاد های مالی ایران 13بانک داخلی با استفاده از روش حذف سیستماتیک انتخاب و جهت تجزیه و تحلیل آزمون فرضیه ها از روش داده های پانل و با استفاده از نرم افزار Eviews نسخه 7مورد بررسی قرار گرفته است.