چکیده
مالیات یکی از قدیمی ترین ابزار تامین مالی دولتها می باشد. که با گذر زمان جایگاه این منبع تامین مالی ارتقا چشمگیری داشته است ضمن آنکه شفافیت مالیاتی از حیث امکان ردیابی مالیات پرداختی شهروندان، نمادی از دموکراسی جامعه تلقی می گردد. علیرغم محاسن بهره مندی از نظام مالیاتی،کاربرد این نظام در کشورهای کمتر توسعه یافته در حد مطلوبی نمی باشد. از جمله ایران که بواسطه وجود ذخایر عظیم ثروت از جمله نفت وگاز بهرهمندی از منابع مالیاتی محور توجه منابع تامین مالی دولت نبوده است. در سالهای اخیر باتوجه به تغییرات گسترده در عرصه جهانی، لزوم بهره مندی از منابع مالیاتی مورد توجه ویژه قرار گرفته است.بگونه ای که بند 51 سند چشمانداز بیست ساله و ماده 2 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور قطع اتکا به درآمدهای نفتی را جهت تامین مخارج جاری کشور تجویز نموده است.