چکیده
در تحقيق حاضر تأثير رفتار های توده واری، دسترسی به اطلاعات و مبادلات از طریق اینترنت، عوامل کلان اقتصادی، عوامل مربوط به هزینه و ریسک، عامل عملکرد و میزان اعتماد به نفس سرمایه گذاران بر رفتار سهامداران در بورس اوراق بهادار تهران مورد بررسی قرار گرفته است. جامعه آماری مورد استفاده در این تحقیق کلیه سرمایه گذاران حاضر در بورس اوراق بهادار تهران بود که از بین آنها 385 نفر بر اساس فرمول زیر (کوکران) به صورت تصادفی به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. اعتبار و پایایی پرسشنامه مورد استفاده شده در این تحقیق به ترتیب از طریق روش محتوایی و ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفته است.
چكیده:
حجم گسترده ای از تحقیقات بازار سرمایه به فرضیه بازار کارا جهت تبیین رفتار قیمت ها پرداخته است. اوایل دهه ی70 میلادی نظریه بازار کارابه بیشترین کاربرد خود در مطالعات دانشگاهی رسید.
بیشتر مدل های مالی در آن زمان به بررسی رابطه قیمت دارایی ها و متغیر کلان اقتصادی پرداخته و با استفاده از نظریه انتظارات عقلایی سعی در مرتبط کردن علوم مالی واقتصادی در یک نظریه جذاب داشتند اما وجود برخی شواهد تجربی واستثناهای بازار که توسط مدل های رایج فرضیه بازار کارا قابل تبیین نبودند، زمینه ساز پیدایش نظریه ای به نام مالی رفتاری گردید. مالی رفتاری شامل بخش گسترده ای از جنبه های روانشناسی وعلوم اجتماعی است که تناقض زیادی با فرضیه بازار کارا دارد.
یکی از چالش برانگیزترین مشاهدات در بازارهای مالی این است که بر خلاف فرضیه بازار کارا، بازده سهام عادی در بازده های زمانی مختلف دارای رفتار خاصی می باشد و می توان با بکارگیری راهبرد سرمایه گذاری متناسب با افق زمانی مورد نظر، بازدهی بیشتر از بازده بازار بدست آورد. هدف این پژوهش بررسی سودآوری استراتژی سرمایه گذاری معکوس و ارزیابی اثر عوامل بازار، اندازه شرکت و ارزش دفتری به ارزش بازار بر روی بازده می باشد. این تحقیق طی دوره زمانی 1383تا1390می باشد. نتایج حاصل از فرضیه ها نشان می دهد، استراتژی معکوس در بازه های زمانی مورد نظر در بورس اوراق بهادار ایران سودآور خواهد بود. همچنین نتایج بدین گونه است که بین متغیر مستقل عامل اندازه و ارزش دفتری به بازار و عامل بازار و استراتژی معکوس رابطه معنی داری وجود دارد.