چکیده
از آنجا که هر سازمانی در طول حیات خود بارها با بحرانهای گوناگون روبرو میشود، مدیران و تصمیم گیرندگان اصلی سازمان باید تمهیداتی بی اندیشند تا سازمان خود را همواره آماده مقابله با بحرانهای احتمالی کنند. بهترین اقدام بکارگیری مؤثر مدیریت بحران است. مدیریت بحران شامل تمامی اقداماتی است که برای مقابله سریع و مؤثر با بحرانهای احتمالی و کنترل اثرات مخرب آنها موردنیاز میباشد، است در تحقیق حاضر، به بررسی یکی از عوامل موثر بر مدیریت بحرانی یعنی ارتباطات سازمانی می پردازیم. این پژوهش براساس داده های جمع آوری شده از نمونه ای متشکل از 91 نفر از مدیران و کارشناسان،انجام شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که بین ارائه انواع اطلاعات از جمله دسترسی به اطلاعات بهنگام، صحیح، مناسب، کامل و سریع و همچنین کانال های ارتباطی و مدیریت بحران رابطه معناداری وجود دارد؛ اما بین شاخص بازخور و مدیریت بحران رابطه ای معناداری وجود ندارد.
چکیده:
پژوهش حاضر به بررسی ارتباط بین منابع قدرت مدیران و اثربخشی ارتباطات سازمانی میپردازد. هدف، بررسی رابطه بین هر یک از منابع قدرت مدیران بر حسب ردهبندی فرنچ و راون، شامل: منابع قدرت تخصصی، مرجعیت، پاداش، مشروع و اجبار با اثربخشی ارتباطات سازمانی، سنوات خدمت مدیران و سابقه مدیریت آنان میباشد. همچنین برآنیم تا تفاوت بین منابع مختلف قدرت مدیران را بر حسب تخصص مدیریت و تخصص غیرمدیریت بررسی نماییم. پژوهش حاضر از دسته پژوهشهای کاربردی و از نوع تحقیق توصیفی (غیر آزمایشی) است و در تقسیمات تحقیقات توصیفی از نوع روش تحقیق همبستگی دو متغیری میباشد. تعداد جامعه آماری مدیران، تعداد 4 نفر و کارکنان، تعداد 104 نفر میباشد. از جامعه آماری مدیران، تعداد 4 مدیر به روش تمام شماری و 65 نفر از کارکنان تحت نظر مدیران منتخب به روش نمونه گیری انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه منابع قدرت «شرایخیم و هینکین (1989)» و پرسشنامه اثر بخشی ارتباطات سازمانی «نانچیان و دیگران (1379) » میباشد.